1 Dit ene weten wij VL3 (tekst Henriette Roland Holst, muziek M. Harinck)

Dit ene weten wij
en aan dit een houden wij ons vast
in de duistere uren:

er is een woord
dat eeuwig’lijk zal duren
en wie ’t verstaat
die is niet meer alleen.

2 Drempeltekst (Johannes 1:1-3, vertaling: Alex van Heusden)

3 Klankresten, VL502, (muziek Tjeerd Oosterhuis, gezongen door Trijntje Oosterhuis, CD: Mensen veel geluk)

Klankresten van een onvoltooid verhaal
steenlettergrepen, woorden in woestijnzand
lichtwoorden, ooit ontvangen maar van wie?

Jij zal niet slapen. Aller zielen hoeder.

4 Woord ten geleide

5 Niet te schatten (Stilte Zingen, muziek Kees Kok/Tom Löwenthal)

Niet te schatten sinds wanneer.
Al dat gepraat over u al die boeken.

Niets bereikt u
niemand haalt u dichterbij.

Enkel te zingen
zijt gij.

6 ‘De kracht van het geschreven woord’, Ilja Pfeiffer (2017)

7 In den beginne het woord, VL713-714 (muziek Antoine Oomen)

In den beginne het woord
roeping opdracht en zegen.
In den beginne het licht –
Licht, erbarm u, woord ontferm u,
kom bevrijden.

Ere zij u in den hoge, hier in ons midden.
Kome vrede op aarde.
Kome uw woord bij ons aan.

Gij wacht op ons totdat wij opengaan voor u.
Wij wachten op uw woord dat ons ontvankelijk maakt.
Stem ons af op uw stem, op uw stilte.

Uw woord dat de eeuwen voorziet,
onze dagen behoedt,
het kome geladen met kracht
als de opgaande zon.

8 Taal is zeg maar… door Rascha Eijbersen

9 De woorden die wij spraken tot elkaar, VL526 (muziek Tom Löwenthal)

De woorden die wij spraken tot elkaar,
haastige harde lieve onverstane,
de nacht die wij verzwegen voor elkaar,
de bange dromen, de doorluchte wanen,
de dagen die wij gingen met elkaar
in donker woud door schaduwlichte lanen.

De mensen die wij werden één voor één,
spelende handen helderziende ogen,
lichamen stromend water steen en been,
vurige zielen vonken mededogen,
die ene die wij zijn en anders geen,
die anderen die wij nog worden mogen.

Dit niets dat overleeft ternauwernood,
dit alles dat ik ben in vrees en beven,
dit enig hier-nu tegen doem en dood,
dit korte lichte lange eigen leven
dat wij ontvangen als genadebrood,
dat ons gegeven is en blijft gegeven.

10 Taal is zeg maar… Alex van Heusden

11 Woord dat ruimte schept, VL537 (muziek Antoine Oomen)

Woord dat ruimte schept,
toekomst, wijd licht land

waar gerechtigheid
als rivieren stroomt

waar een wijnstok bloeit
tegen klippen op –

even is het waar
en dan is het weg.

Toon mij niet vergeefs
wat mijn ziel verlangt

geef dat ik volhard
in uw vergezicht.

12 Taal is zeg maar… Mirjam Rigterink

13 Dank zij de woorden, VL564 (muziek Antoine Oomen)

Dank zij de woorden.
Dank zij wat ooit gehoord
gezien tegen vergetelheid en
doodsdrift in werd
opgeschreven.

Maar het meeste, waar is dat gebleven?
Verzuchtingen van liefde
afscheid bijna taal angst en
geboortekreten
schoorvoetend fluisteren lang zwijgen?

De twee, drie eeuwige
seconden dat wij weten,
wie kan die in klanken van
betekenis helder krijgen,
weergeven?

Gezwegen verte. Ongesproken wegen.
Psalmkoning David
waarom hebben wij van u
geen woord voor het onzegbare gekregen?

Maar monden ademen op ruiten
vingers tekenen harten daarin.
Een hand schrijft in het stof van de aarde
vergeving

Verantwoording
Alle teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. VL is een verwijzing naar het Verzameld Liedboek. Partituren en CD’s van de muziek zijn te koop via de webwinkel van ekklesia-amsterdam.nl

LuisterLink ‘Het aanzien van de vreemdeling’

Met een toespraak van Kees Kok

1 Verberg uw aangezicht niet VL727

Verberg uw Aangezicht niet voor mij,

Uw woorden, verzwijg ze mij niet

een vreemdeling ben ik op aarde.

2 ‘Jij bestaat’, Hilde Domin (vertaling Kees Kok)

3 Onze hulp (VL678-9, muziek Henri Heuvelmans)

Onze hulp in de naam van de Heer die hemel en aarde gemaakt heeft. Die trouw blijft tot in eeuwigheid en nooit laat varen het werk van zijn handen. Wend uw ogen naar mij, kom haastig mij helpen. Richt uw ogen op mij dit uur, kom haastig mij helpen.

Zie in duisternis uw ontelbare mensen. Zie hun goede wil, hun wanhoop, onmacht, schuld. Zie allen die leven op aarde, nietig, onzeker.

En zie ons hier, dit huis vol mensen. Kyrie eleison.

Zie in morgenlicht uw ontelbare mensen, allen voor eeuwig geboren; zie hun levenswil, hun daadkracht, hoop en vrees, hun kleine, grote liefde.

En zie ons hier, dit huis vol mensen. Kyrie eleison.

Zie allen die leven op aarde, hun leven niet zeker, arme, verworpene, vluchteling, vreemde zieken van lichaam, ontroostbare harten.

En zie ons hier, dit huis vol mensen. Kyrie eleison.

Hoor Israël, hij onze god, hij een. Heb hem lief, jouw god, met heel je hart en ziel uit al je kracht.

4 Bloemlezing uit de Hebreeuwse bijbel: Het aanzien van de vreemdeling

5 Gij die niemand naar de ogen ziet (VL212, muziek Antoine Oomen)

Gij die niemand naar de ogen ziet,

die door geen geld, geen offers om te kopen zijt,

en die U door geen lied misleiden laat,

maar die ons ziet zoals wij zijn

die ons gebiedt en smeekt

van U te zijn, uw beeltenis, uw zoon,

uw rechterhand die doet wat moet gedaan,

die ons gebiedt en smeekt

de vreemdeling te geven brood en kleding

die hoopt dat wij met onverhuld gelaat

uw licht weerkaatsen,

die ons tot een spiegel slijpt

waarin uw toekomst zichtbaar wordt.

Gij die ons hebt gezocht

toen wij niet naar U zochten,

die nog dagelijks uw afkeer overwint,

uw woede temt, uw trots aflegt,

uw hart tot mededogen buigt,

U omkeert naar ons toe

Gij die ons met uw ogen vangt

Gij die ons vraagt:

wie ben je? wil je? kom dan.

6 Toespraak – deel 1

7 Ik zal in mijn huis niet rusten (VL344, muziek Antoine Oomen)

Ik zal in mijn huis niet wonen

ik zal op mijn bed niet slapen

ik zal mijn ogen niet dicht doen

ik zal niet rusten, geen ogenblik,

voordat ik heb gevonden:

een plek waar Hij wonen kan,

een plaats om te rusten voor Hem

die God is, de enige ware.

Ik zal in mijn huis niet wonen

ik zal mijn ogen niet dichtdoen

ik zal niet rusten, geen ogenblik,

ik mag versmachten van dorst,

tot ik gevonden heb:

een plek waar de doden leven,

een plaats waar recht wordt gedaan

aan de verworpenen der aarde.

8 Toespraak – deel 2

9 Deze woorden aan jou opgedragen (VL516, muziek Tom Löwenthal)

Deze woorden aan jou opgedragen

hier en heden prent ze in je hart,

berg ze in het binnenste van je ziel,

leer ze aan je kinderen, herhaal ze,

thuis en onderweg, waar je ook bent

als je slapen gaat en als je opstaat.

Deze woorden aan jou toevertrouwd:

bind ze als een teken aan je hand,

draag ze om je voorhoofd als een snoer

ter gedachtenis, vlak op je ogen.

Grif ze in de stijlen van je deur

schrijf ze in de palmen van je hand.

Dat vermeerderen je levensdagen

en de jaren van je zoons en dochters.

Dat je bloeien zult en niet verwelken,

bomen aan de bron. Hoor Israël.

10 Voorlezing: Laat mij maar zingen (psalm 146, vrij)

11 Onze vader verborgen (VL250, muziek Tom Löwenthal)

Onze vader verborgen

uw naam worde zichtbaar in ons

uw koninkrijk kome op aarde

uw wil geschiede, een wereld

met bomen tot in de hemel,

waar water schoonheid, en brood

gerechtigheid is, en genade –

waar vrede niet hoeft bevochten

waar troost en vergeving is

en mensen spreken als mensen

waar kinderen helder en jong zijn,

dieren niet worden gepijnigd

nooit één mens meer gemarteld,

niet één mens meer geknecht.

Doof de hel in ons hoofd

leg uw woord op ons hart

breek het ijzer met handen

breek de macht van het kwaad.

Van U is de toekomst

kome wat komt.

Verantwoording Alle teksten van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. VL verwijst naar Verzameld Liedboek. Bladmuziek en CD’s te verkrijgen via www.ekklesia-amsterdam.nl

2.     Drempeltekst uit ‘Publiek’, van: Federico García Lorca (vertaling: Bart Vonck)

3.     Woord ten geleide

4.        Ken je mij (gezongen door Trijntje Oosterhuis)

Ken je mij? Wie ken je dan?

Weet jij mij beter dan ik?

Ken je mij? Wie ben ik dan?

Weet jij mij beter dan ik?

Ogen die door de zon heen kijken,

zoekend de plek waar ik woon,

ben je –

beeldspraak voor iemand

die aardig is en onmetelijk ver,

die niet staat en niet valt en niet voelt

als ik, niet koud en hooghartig.

Hier is de plek waar ik woon:

een stoel op het water,

een raam waarlangs het opklarend weer

of het vallende duister voorbij vaart.

Heb je geroepen?

Hier ben ik.

Ik zou één woord willen spreken,

ooit, dat waar en van mij is,

dat draagt wie ik ben, dat het houdt,

en rechtop staat

als een mens die mij aankijkt

en zegt:

ik ben jouw zuiverste zelf,

vrees niet, versta mij, ik ben

Ben jij de enige voor wiens ogen

niets is verborgen van mijn naaktheid?

Kan jij het hebben, als niemand anders,

dat ik geen licht geef, niet warm ben,

dat ik niet mooi ben, niet veel

dat geen bron ontspringt

in mijn diepte,

dat ik alleen dit gezicht heb,

geen ander.

Ben ik door jou, zonder schaamte,

gezien, genomen,

door niemand minder?

Zou dat niet veel te veel

waar zijn?

Ken je mij? Wie ken je dan?

Weet jij mij beter dan ik?

Ken je mij? Wie ben ik dan?

Weet jij mij beter dan ik?

5.     Voorlezing uit ‘Ode aan Walt Whitman’, van Federico García Lorca (vertaling: Bart Vonck)

6.     Er is een weten van elkaar (tekst: Ida Gerhardt, muziek Tom Löwenthal)

Er is een weten van elkaar

dat tijd en afstand overwint

7.     Toespraak

Rascha Eijbersen

8.       Wij niet jij alleen of ik (Uit: Stilte zingen, muziek Tom Löwenthal)

Wij, niet jij alleen of ik,

zullen daar staan, op een plein,

en overzien in één ogenblik

waartoe wij gekomen zijn.

Licht. Maar niet de gloed van zon.

Glanzen, maar niet van de maan.

En vlietend water uit goede bron.

En vlammen die overslaan.

Wij, niet ik en jij alleen,

zullen daar gaan met elkaar.

Je mag me zoenen door merg en been.

En leven valt niet meer zwaar.

Verantwoording

Alle liederen en teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. De verwijzingen VL betreffen paginanummers in ‘Verzameld Liedboek’ (2004). De muziek is te vinden via i-Tunes, Spotify, of op CD via onze webwinkel www.ekklesia-amsterdam.nl (CD’s en bladmuziek).

1. Stilte nu (muziek Tom Löwenthal)

Stilte nu, stilte nu, stilte nu.
Deze bijeenkomst moge ons geven: kracht.
Dat wij niet wanhopen aan ooit vrede op aarde.
Stilte nu, stilte nu. Stilte nu.

2. Welkom en ten geleide

3. Wij woonden donker (Psalm 107 vrij; muziek Antoine Oomen)

Wij woonden donker, in schaduw des doods in ijzeren boeien gekluisterd:
wij hadden jouw woorden bespot ons doof gemaakt voor je stem.
Toen heeft één je geroepen toen nóg een, en toen wij allen.
Toen ben je gekomen en hebt het ijzer met handen gebroken.

4. Voorlezing uit het boek 2 Koningen 2 Koningen 2:1-15

5. Toen de dag gekomen was (VL 467; muziek Tom Löwenthal)

Toen de dag gekomen was waren allen onder één dak.
Plotseling kwam van hoog uit de hemel een hevig geluid
als van de wind die opsteekt en aankomt met stoten en vlagen.
En heel hun huis werd vol van de stem.
Vuur verscheen in tongen
Neerdalend op ieder hoofd.
Vuur verscheen in tongen Neerdalend op ieder hoofd.
Zij werden vol van adem en kracht en spraken in vreemde talen.
En allen die waren samengestroomd in die stad hoorden hen en verstomden.
De taal van hun moeder de naam van hun vader
de roep van vandaag en van gisteren en van eeuwig
de stem van hun hart hun ziel en verstand het levende woord
de kreet van geboorte en dood het stormen van wolken
de zwijgende sterren de val van de bergen
de beukende golven het stormen van wolken de zwijgende sterren
de val van de bergen de beukende golven
de schreeuw van de mensen
de schreeuw van de mensen.

6. Toespraak Alex van Heusden

7. Moge mij schoon wassen (muziek Tom Löwenthal)

Moge mij schoon wassen alle regenwater van de toekomst
mogen mij afspoelen alle stortbuien van de komende eeuw.
Dat, op een goede dag, ik op mijn hoofd krijg de ene waterval na de andere.
Alle voorraden, die gij, hemel,
in uw mededogen hebt bewaard
voor steppe en woestijn: geef maar aan mij.
Mogen ook de golven van de zee over mij heen slaan
en zijn branding mij beuken.
Moge de wervelwind opsteken en mij ontrukken vloer en dak
en alles wat ik om mij heen verzameld heb.
Dat het zal wegwaaien alle stofgoud en roest waaronder ik ben bedolven.
Dan kome tot mij die de bronnen slaat,
die alle water van de wereld weet te vinden.
Hij moge van mij maken een bron die zacht en vrolijk stroomt.
Dat ik mij geven mag aan de wortels van het gras en van de bloemen.

Verantwoording Alle liederen en teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. De verwijzingen VL betreffen paginanummers in ‘Verzameld Liedboek’ (2004). De muziek is te vinden via i-Tunes, Spotify, of op CD via onze webwinkel www.ekklesia amsterdam.nl (CD’s en bladmuziek).

Gij hebt ons in de moederschoot gekend.

Zie ons in deze wereld, geef een weg.

‘De mensen sterven en zijn niet gelukkig’.

De levende zijt Gij, geef ons uw woorden.

Zie ons in deze wereld, geef een weg.

2.     Welkom

3.       Lied om vrijheid (VL796, muziek Antoine Oomen)

Als vrijheid was wat vrijheid lijkt, wij waren

de mensen niet die wij nu angstig zijn –

wij zaaiden bronnen uit in de woestijn,

wij oogstten zeeën zonder te vervaren.

Wij, tussen moed en wanhoop. Waarom weten

wij wel wat leven is maar leven niet?

Soms gaan wij op de vleugels van een lied

en durven onze zwaartekracht vergeten.

Verlangen, pijn van ongekende duur:

turen de verte in, niet kunnen laten

een stad te zien, een tuin, doorschijnend water –

dan valt de nacht over het middaguur.

Maar voorgevoel van liefde duurt het langst,

heugenis aan het woord in den beginne,

licht – ongebroken valt het bij ons binnen.

Even zijn wij ontkomen aan de angst.

Als vrijheid was wat vrijheid lijkt, wij waren

de mensen niet die wij nog angstig zijn –

wij zouden niet meer vluchten voor de pijn

en voor de grootste liefde niet vervaren.

4.       Voorlezing uit Home (1998), Toni Morrison

5.       Basia Fong, gezongen door Max Woiski

Basia Fon, m’e taki fon.

A wintje mek’ mi hati bron! (2x)

Mi taki fon! Fon en so te,

Al wassi a fadon dede.

Meneri, meneri, a pikin, pardon.

Memre wan ten, memre wan tron. (2x)

Fa yu ben lobi me so te

En fa mi lobi yu ete.

Vertaling:

Basia (opzichter/baas), ik zeg ransel haar af.

Dat wicht vervult mijn hart met woede.

Ik zeg ransel haar! Gesel haar zo hard,

Tot ze dood op de grond neervalt.

Meester, meester, vergiffenis, het kind,

Denk aan de tijd, denk aan die keer,

dat u me liefhad

en hoe ik u nog steeds liefheb.

6.       Toespraak

Gloria Wekker

7.     O water dat uit de zon stroomt (Stilte zingen p592, muziek Antoine Oomen)

O water dat uit de zon stroomt

schitterlichte rivieren

boomgaarden op uw oevers.

Dat daar alle rassen der mensen

hun woonstee vlechten in het loof

tussen blauwe vruchten en rode.

Een stad met diamanten fundamenten

metropool in bruidstooi

dalend uit de hemel neer.

Zangen waaieren meerstemmig uit:

‘Staat op verworpenen, dan zal ik leven’.

Wij leggen stranden langs de zee

voor onze kinderen die elkaar

in vreemde vrolijke talen beminnen.

De aarde is alles voor allen.

8.       Voorlezing: Litanie van hoop en verzoening, Gloria Wekker

9.       Hoe ver te gaan (Vl318, muziek Antoine Oomen)

Hoe ver te gaan? En of er wegen zijn?

Nooit meer gebaande.

Hoeveel paar voeten zijn zij? Twee-drieduizend.

Nog bijna slaven, vreemden voor elkaar.

Kreupelen, blinden.

Maar met iets in hun hoofd dat stroomt en licht geeft.

De zon zal hen niet steken overdag.

Bij nacht de maan niet.

Zij stoten zich aan stenen. Niemand draagt hen.

Omdat zij willen leven als nog nooit,

angstig te moede

zijn zij gegaan met grote hinkstapsprongen.

Niet hier hun vaderland, en schaamteloos

wagen zij alles.

Soms wordt woestijn oase waar zij komen.

Vrijheid ontkiemt in hen, gloeit aan, dooft uit,

zal weer ontvlammen.

Zij blijven kinderen, zij worden groter.

Hun stoet is zonder einde en getal.

Tel maar de sterren.

Zij weten van de Stad met fundamenten.

Verantwoording

Alle liederen en teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. De verwijzingen VL betreffen paginanummers in ‘Verzameld Liedboek’ (2004). De muziek is te vinden via i-Tunes, Spotify, of op CD via onze webwinkel www.ekklesia-amsterdam.nl (CD’s en bladmuziek).

 2  Ogen die mij zoeken VL842, muziek Tjeerd Oosterhuis, gezongen door Trijntje Oosterhuis (CD:

 Ogen die mij zoeken, volgen – tot hoever.

Ik ga een bocht om 

waar geen licht komt

 geen hand mij vastgrijpt

geen oor mijn stem herkent

 geen stem mij groet

geen naam mij past

 tot waar geen mens is tot waar geen god is.

 Ogen die mij zien die mij aanzien, daar.

3 Welkom en inleiding 

Wij zullen kennen zoals wij gekend zijn en er begint een nieuw leven.

 Ach jullie verlichten, ontrukten, als je niet liefhebt je naaste je verre naaste geen recht doet, in schaduwen dwaal je maar rond, door kunstlicht je ogen bedorven.

 Ach wij die God willen zien wij zien het gezicht dat ons aankijkt te ongelegener tijd, wij zien in flitsen elkaar, de liefde die ons beloofd is.

5 Voorlezing uit Elif Shafak, ‘De veertig regels van liefde’

In ‘De veertig regels van liefde’ ontmoeten we Rumi en Sjams. Rumi is een soefi-geleerde, Sjams is een zwervende derwish met wie hij bevriend raakt. De passage die we lezen is verteld vanuit het perspectief van Rumi.

Boom je stam was koud en bloot in de winter leek je dood. Komt de zomer vuur en vlam bloeien rozen aan je stam.

 Mens wat ben je dood en koud als je niet van mensen houdt. Zonder liefde vlam en vuur is je leven kort van duur.

 Zonder lachen licht en lied zonder liefde gaat het niet. Mensen leef toch en godweet vind je liefde bij de vleet.

7 Wat we niet hardop zeggen – Gaby van der Wens

 Alleen kan ook met twee is beter twee of drie met twaalf of zeven maal zeven eendrachtig.

 Je wast je piekharenhoofd je haar wordt zacht je wrijft de zalf erin het druipt over je konen in je hals.

 Zo voelt het, zijn met velen, veilig – dauw daalt neer van hoog gebergte in de morgenzon.

 Je kent elkaar je weet wie bij je hoort gezegend ben je

 zo voelt de nieuwe wereld die komen zal.

 Verantwoording

Alle liederen en teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. De verwijzingen VL betreffen paginanummers in ‘Verzameld Liedboek’ (2004). De muziek is te vinden via i-Tunes, Spotify, of op CD via onze webwinkel www.ekklesia-amsterdam.nl (CD’s en bladmuziek).

Jij alleen. Niemand anders.
Keer u om naar mij toe.

In uw Naam onze kracht.
Zend uw licht en uw trouw.

Keer de loop van het lot.
Keer mij om naar u toe.

Doe ons gaan op uw weg.
Mij geschiedde uw woord.

Niemand anders dan jij.
Keer u om naar mij toe.

2 Woord ten geleide

3 Tijd van leven (VL795, muziek Henri Heuvelmans)

Tijd van vloek en tijd van zegen
tijd van droogte tijd van regen
dag van oogsten tijd van nood
tijd van stenen tijd van brood.
Tijd van liefde nacht van waken
uur der waarheid dag der dagen
toekomst die gekomen is
woord dat vol van stilte is.

Tijd van troosten tijd van tranen
tijd van mooi zijn tijd van schamen
tijd van jagen nu of nooit
tijd van hopen dat nog ooit.

Tijd van zwijgen zin vergeten
nergens blijven niemand weten
tijd van kruipen angst en spijt
zee van tijd en eenzaamheid.

Wie aan dit bestaan verloren
nieuw begin heeft afgezworen
wie het houdt bij wat hij heeft
sterven zal hij ongeleefd.
Tijd van leven om met velen
brood en ademtocht te delen –
wie niet zweert bij zelfbehoud
leven vindt hij honderdvoud.

4 Voorlezing ‘Is dit een mens’, Primo Levi

5 Deze woorden aan jou opgedragen (VL516, muziek Tom Löwenthal)

Deze woorden aan jou opgedragen
hier en heden prent ze in je hart,
berg ze in het binnenste van je ziel,
leer ze aan je kinderen, herhaal ze,
thuis en onderweg, waar je ook bent
als je slapen gaat en als je opstaat.

Deze woorden aan jou toevertrouwd:
bind ze als een teken aan je hand,
draag ze om je voorhoofd als een snoer
ter gedachtenis, vlak op je ogen.
Grif ze in de stijlen van je deur
schrijf ze in de palmen van je hand.

Dat vermeerderen je levensdagen
en de jaren van je zoons en dochters.
Dat je bloeien zult en niet verwelken,
bomen aan de bron. Hoor Israël.

6 Toespraak – deel 1
Colet van der Ven

Bomen schreeuwen niet (VL874, muziek Antoine Oomen)

Bomen schreeuwen niet, takken niet, grond niet;
zee, vogel, huilt niet; de wind niet, de stad niet.
Geen kreet komt uit de mond van de muren
rondom, van de ster, die lachende noodklok.

Enkel in mensen zijn monden gesneden,
harten gedompeld, opdat hij kan huilen,
slaan met lippen zwart van ontzetting –
man, vrouw, koppen: bonk tegen de muur,

tegen de moord, de nacht, de verchroomde
machinerie van de goddelijke oorlog;
tegen de code van de terreur,
alles wat klein is verkwanselend.

Nu daar, dan elders, altijd hier,
weent om haar zonen de moeder,
weent de gerechte om zijn broeders,
omdat zij niet meer zijn.

Huilt als een bron, een vulkaan in mensen
de mens om de mens, en schaamt zich
dat niet dit uur wij levend of dood
worden veranderd in vrede.

8 Toespraak – deel 2
Colet van der Ven

9 Delf mijn gezicht op (VL744, muziek Bernard Huijbers)

Delf mijn gezicht op, maak mij mooi.
Wie mij ontmaskert zal mij vinden.
Ik heb gezichten, meer dan twee,
ogen die tasten in den blinde,
harten aan angst voor angst ten prooi.
Delf mijn gezicht op, maak mij mooi.

Delf mijn gezicht op, maak mij mooi.
Wie wordt ontmaskerd wordt gevonden
en zal zichzelf opnieuw verstaan
en leven bloot en onomwonden,
aan niets en niemand meer ten prooi.
Delf mijn gezicht op, maak mij mooi.

Verantwoording
Alle liederen en teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. De verwijzingen VL betreffen paginanummers in ‘Verzameld Liedboek’ (2004). De muziek is te vinden via i-Tunes, Spotify, of op CD via onze webwinkel www.ekklesia-amsterdam.nl (CD’s en bladmuziek).

Zoals een landschap meer ruimte is dan te zien is
en zoenen meer zijn dan de volmaakte vorm vande lippen

zo roepen wij uit wirwar tevoorschijn een weg
een lichtgestalte uit dromen en schaduw van dood –

zo wordt van aarde tot hemel Gij onze enige ware.

2. Welkom en ten geleide

3. Woord dat ruimte schept (VL537, muziek Antoine Oomen)
Woord dat ruimte schept,
toekomst, wijd licht land
waar gerechtigheid
als rivieren stroomt
waar een wijnstok bloeit
tegen klippen op –
even is het waar
en dan is het weg.
Toon mij niet vergeefs
wat mijn ziel verlangt
geef dat ik volhard
in uw vergezicht.

4. Voorlezing uit het boek Jozua
Jozua 3

5. Lied van de overtocht (VL335, muziek Bernard Huijbers)
Wij wisten dat het moest bestaan.
Wij zijn niet blind de weg gegaan
al stierven in ons duizend dromen.
Wat steil en ver was, zonder naam,
is lieflijk naar ons toegekomen.

Doorwaadbaar was de doodsrivier.
Hoe anders zou het zijn, dat wij hier
U ondervinden aan den lijve.
O zon, sta stil dit morgenuur
opdat de hemel openblijve.

Mijn ziel in mij een lied dat treurt
om zoveel vergezicht verscheurd,
genadeloze levensdagen:
uw woord in ons dat niet gebeurt,
uw mens in mij nog onvoldragen.

6. Overweging
Bettine Siertsema

7. Ooit in schaduw van rozen (VL916, muziek Antoine Oomen)
Ooit, in schaduw van rozen, langs snel vlietend water
zullen wij wandelen, vreemdelingen bekenden,
zingen, liefkozen, lachen in alle talen.
Dat zal een droom zijn.

Daar, aan wij open vensters, in menigte stemmen
zullen wij wonen, honderd worden en sterven
zoals graankorrels sterven:
niets zal verloren, niemand voor niets zijn.

Hart, vermoedt het, verstand wikt en weegt het,
God geve het of zeg niet God,
zeg bron van vrijheid, genade.
Noem Hem komende, liefde, eerste en laatste,
alles in allen.

Verantwoording
Alle liederen en teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. De verwijzingen VL betreffen paginanummers in ‘Verzameld Liedboek’ (2004). Van liederen of teksten die daar niet instaan, is het paginanummer opgenomen uit de verzamelbundel “Stilte zingen” (2018). De vrije vertalingen van Psalmen zijn gepubliceerd in “150 Psalmen vrij” (2023). De muziek is te vinden via i-Tunes, Spotify, of op CD via onze webwinkel www.ekklesia-amsterdam.nl.

 2 Psalm 1, vrij (VL8, muziek Antoine Oomen)

Goed is

dat je niet doet wat slecht is

niet achter oplichters aan loopt

niet met Ploert en Schender heult

niet je schouders ophaalt

‘ploert en schender, ach

zo is de wereld’.

Goed is dat je goede woorden

overweegt en wil:

heb je naaste lief die is als jij

de vluchteling, de arme, doe hen recht.

Prent ze in het hart van je verstand,

die woorden

zeg ze voor je uit

gezegend ben je

een boom aan stromen levend water

vruchten zul je dragen

blad dat niet vergeelt

het zal je goed gaan.

 Oplichter

ongezegend zal je zijn.

Een storm steekt op

je waait de leegte in.

 3 Woord ten geleide

 4 Je dacht dat deze wereld anders was  (CD Uitgeleid, muziek Tom Löwenthal)

“Je dacht dat ze wereld anders was,

en je bent er nog altijd niet overheen

dat het gewoon deze wereld is”

zei ze tegen hem.

Deze wereld anders.

“Ik denk het nog steeds” zei hij.

5 Voorlezing: Tot we allemaal vrij zijn, Pepijn Lanen (Uit: Stip op de horizon 2024)

 6 Luisterlied: Get Free - Major Lazer

 7 Toespraak
Tahrim Ramdjan

 8 Luisterlied: Iron Sky - Paulo Nutini

Verantwoording

Alle liederen en teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. De verwijzingen VL betreffen paginanummers in ‘Verzameld Liedboek’ (2004). De muziek is te vinden via i-Tunes, Spotify, of op CD via onze webwinkel www.ekklesia-amsterdam.nl (CD’s en bladmuziek).

Dag en welkom lieve die en die
bekende onbekende zuivere stemmen halve hoge lage
welkom vreemdelingen levende zielen
jij die onverwoestbaar nu leeft hier bent

welkom dromen van vannacht donkere spiegels
onverklaarbare wenken
magere koeien die de vette vreten
spichtige aren die de volle verslinden
wat je ook betekent welkom visioenen

welkom gespannen snaren klankkasten bongo's
fluiten trommelvliezen kloppende polsen
zwartwitte toetsen sonore pedalen

welkom gekraak van hout geritsel van kleren
alles wat geluid geeft omdat het leeft
welkom gevluchte zwaluw laatste reiger
stervende meeuw

welkom vriendschap zit als een slinger van
ogen en handen tussen ons in
een guirlande van dorens en rozen

welkom godsegoed lief uit de hemel
heertje meneertje welkom en hoor eens
wil je wat drinken mag ik je eten
dag en welkom lieve die en die

2.     Woord ten geleide

3.     Waar we ook heen gaan (muziek Tom Löwenthal)

Waar we ook heen gaan
waar je ook heen
waar ik ook
waar je ook heen
waar we ook heen gaan

4.     Voorlezing uit de brief aan de Galaten
Galaten 5:13-26

5.     Gij wacht op ons (VL505, muziek Bernard Huijbers)

Gij wacht ons ons
totdat wij opengaan voor U.
Wij wachten op uw woord
dat ons ontvankelijk maakt.

Stem ons af op uw stem,
stem ons af op uw stem,
op uw stilte.

6.     Toespraak
Bart-Jan van Gaart 

7.     Lied van de zevende dag (muziek Tjeerd Oosterhuis, gezongen door Trijntje Oosterhuis)

Hij sprak op de zevende dag:
Ik heb de lichten ontstoken.
De aarde in mensen gegrondvest,
de zeeën gespreid voor dolfijnen,
de hemel voor vogels en sterren,
nu is het even genoeg.
Nu is het rusten maal rusten – 
mijn sabbat, mijn zevende dag.

De hemel vol vogels en sterren
nu is het even genoeg.

Jij die je krachten geeft
om aarde en hemel te hoeden.
Jij met de last op je schouders
te zorgen voor lichaam en ziel,
ik schenk je de zevende dag
om jezelf te hervinden –
dag van rusten maal rusten
en dat wij vinden elkaar.

Verantwoording

Alle liederen en teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. De verwijzingen VL betreffen paginanummers in ‘Verzameld Liedboek’ (2004). De muziek is te vinden via i-Tunes, Spotify, of op CD via onze webwinkel www.ekklesia-amsterdam.nl (CD’s en bladmuziek).

Je werd wakker
midden in de wereld
deze

Iemand riep me
dacht je in je droom
en werd wakker

Het is deze dag
die vandaag heet
die ook morgen vandaag heet
en overmorgen

Wie ga je zijn.
Wat ga je doen en laten.
Morgen overmorgen of vandaag.

De wereld is een schreeuwend kraambed.
Een verwilderde tuin waarin gedood wordt en gestorven.
Geen schorpioenen verklaren, geen maagden verzachten,
geen weegschalen wegen het leed dat afgronddiep wordt geleden.

Maar jij hebt handen
die verzachten kunnen.
Opklarende ogen.

2 In bekenden veranderd – 1

3 Uit: Het verhaal van een levende, VL447, muziek Antoine Oomen

Op de eerste dag der week,
vroeg in de morgen was het nog…

Toen zag ik de doden staan voor de troon,
groten en kleinen.
De zee gaf haar doden terug.
De dood en de afgrond
gaven hun doden terug.

4 In bekenden veranderd – 2

5 Psalm 107 vrij, muziek Antoine Oomen

Wij woonden donker, in schaduw des doods
in ijzeren boeien gekluisterd:
wij hadden jouw woorden bespot
ons doof gemaakt voor je stem.

Toen heeft één je geroepen
toen nóg een, en toen wij allen.
Toen ben je gekomen en hebt
het ijzer met handen gebroken.

Wij werden gek van onszelf,
doodziek van ons leugenleven:
ons kijken de andere kant op
ons niet willen weten, ons meedoen.

Toen heeft in ons midden één
geschreeuwd, in doodsnood, jij hoorde
jij kwam, jij stond aan de groeve
en zei: Ik zeg je, sta op.

6 In bekenden veranderd – 3

7 Dan zal ik leven

Het zal in alle vroegte zijn
als toen.
De steen is weggerold.
Ik ben uit de grond opgestaan.
Mijn ogen kunnen het licht verdragen.
Ik loop en struikel niet.
Ik spreek en versta mijzelf.
Mensen komen mij tegemoet –
wij zijn in bekenden veranderd.

 De ochtendmist trekt op.
Ik dacht een dorre vlakte te zien.
Volle schoven zie ik, lange halmen, aren
waarin de korrel zwelt.
Bomen omranden het bouwland.
Heuvels golven de verte in,
bergopwaarts, en worden wolken.

 Daarachter
kristal geworden verblindend
de zee die haar doden teruggaf.
Wij overnachten in elkaars schaduw.
Wij worden wakker van het eerste licht.
Alsof iemand ons bij naam en toenaam
heeft geroepen.
Dan zal ik leven.

Verantwoording
Alle liedteksten zijn van Huub Oosterhuis. Bladmuziek en CD’s zijn te verkrijgen via www.ekklesia-amsterdam.nl en alle muziek is eveneens te beluisteren via Spotify. De fluitsolo's zijn gespeeld door Felicia van den End (CD: Sonoro)

2. Ouverture van Uitgeleid (muziek, Tom Löwenthal)

3. Wat vooraf ging…

4. Negenentwintig namen VL463 (muziek Antoine Oomen) 

5. Lukaspassie – gelezen en uitgelegd 

Intermezzi:
Felicia van den End, fragmenten ‘Lento’ uit 6 tango etudes
(CD: Sonoro)

6. Land in onweer VL340 (muziek: Tom Löwenthal)

Verantwoording

Alle liederen en teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. De verwijzingen VL betreffen paginanummers in ‘Verzameld Liedboek’ (2004). De muziek is te vinden via i-Tunes, Spotify, of op CD via onze webwinkel www.ekklesia-amsterdam.nl (CD’s en bladmuziek).

2. Ten geleide — Kees Kok

3. Wij die met eigen ogen (VL 872)

4. Voorlezing Psalm 82 (vrij) — Alex van Heusden

5. Ze zijn van vlees (VL 892)

6. Toespraak deel 1

7. Hoe verder onze ogen reiken (VL 324)

8. Toespraak deel 2

9. Kinderen van het licht (CD Bekende onbekende)

10. Bij wijze van voorbede — Wat ook gebeurt (Stilte zingen, p. 593) — Mirjam Rigterink

11. Mocht het waar zijn (VL 878)

Verantwoording

Alle liederen en teksten zijn van Huub Oosterhuis, tenzij anders aangegeven. De verwijzingen VL betreffen paginanummers in 'Verzameld Liedboek' (2004). De muziek is te vinden via iTunes en Spotify. CD's en bladmuziek zijn verkrijgbaar in onze webwinkel (www.ekklesia-amsterdam.nl).